แม่ผู้มีพระคุณอันประเสริฐ

ในช่วงปิดเทอม แม่ได้เกิดป่วยมาก เป็นโรคน้ำในหูไม่เท่ากัน เวียนหัวบ่อย พาไปหาหมอหลายครั้งตั้งแต่ 27 มีนาคม 2551 ก็หายเวียนหัว แต่ยังไม่สบายตัวร้อนเป็นไข้อยู่เรื่อย ๆ จนมาปวดขาข้างขวาบริเวณสะโพกมากจนเดินไม่ได้ ราว ๆ วันที่ 10 เมษายน 2551 พาไปหาหมอก็ทราบว่ากระดูกข้อต่อสะโพกเสื่อมจนฝ่อ ทำให้เสียดสีแล้วเจ็บมาก จนอักเสบทำให้แม่ไม่สบายอยู่เรื่อย ๆ หมอแนะนำว่าควรผ่าตัดเปลี่ยนข้อต่อและเบ้าสะโพก เพื่อจะได้เดินได้ไปอีกนาน ๆ ไม่งั้นแม่จะเดินไม่ได้อีกเพราะมันจะเจ็บมากขึ้น พวกลูก ๆ ต้องมาปรึกษากันว่าจะยอมให้ผ่าไหม เราอยากให้ผ่าเพราะเป็นช่วงปิดเทอมพอดี น้องก็ปรึกษาเพื่อนหมอที่รู้จักด้วย ตกลงลูก ๆ ยอมให้ผ่าและไปพบหมอที่โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้าในวันที่ 17 เมษายน 2551 หมอก็ให้แม่นอนโรงพยาบาลคืนนั้นเลยแต่หมอก็ตรวจเช็คร่างกายอย่างละเอียดทุกเรื่อง เพราะแม่อายุ 82 ปีแล้ว จนหมอมั่นใจว่าแม่สมบูรณ์แข็งแรงพอและผ่าตัดเปลี่ยนข้อและเบ้าสะโพก ในวันที่ 18 เมษายน 2551 แม่ปลอดภัย การผ่าตัดเรียบร้อยดี แม่เจ็บปวดจากการผ่าตัดมาก ๆ อยู่ 2 วัน ก็ดีขึ้นตามลำดับ จนสามารถลงเดินโดยใช้เครื่องช่วยพยุงได้แม้จะเดินได้ไม่ไกลนัก แต่ก็คือแม่สามารถเดินได้ ร่างกายรับอวัยวะเทียมนั้นได้ หมอจึงอนุญาตให้กลับบ้านได้ในวันที่ 26 เมษายน 2551 รวมเวลาอยู่โรงพยาบาล 9 วัน พวกเราก็ช่วยกันดูแลแม่เต็มที่ทุกคนทุกเรื่อง เรายืนพื้นอยู่เฝ้าแม่ตลอดทั้งกลางวันกลางคืน เพราะอยู่ในช่วงปิดเทอม กว่าจะเปิดเทอมแม่คงแข็งแรงมากกว่านี้ ช่วยตัวเองได้มากกว่านี้ ลูก ๆ คนอื่นก็ผลัดเปลี่ยนกันมาดูแลแม่ทุกคน สิ่งที่เราต้องการ คือ ขอให้แม่แข็งแรง มีอายุยืน อยู่เป็นมิ่งขวัญร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกไปนานแสนนาน ภาพที่นำมาเสนอเป็นภาพที่แม่ดีขึ้นมากแล้ว ถอดสายทุกอย่างหมดแล้ว พร้อมที่จะกลับบ้านแล้วค่ะ